قربان جان مملو از عشقت که دل تشنه ی عشاقت رو سیراب میکنه.

آقا! به نگاه پر از لطفت متوسّلیم. نگاه مقدست رو در سالی که میاد از ما برندار...

راهنماییم کنید. چه کنم؟

آقا!

بهم قدرت بدید. مستاصلم. مستاصل...

" حضرت زهرا عباس را همچون فرزند خود مي‏داند و به او عنايت ويژه دارد.

يكي از مؤمناني كه همه روزه حرم امام حسين(ع) را زيارت مي‏كرده، امّا حرم حضرت عباس را هفته ‏اي يك‏بار زيارت مي‏كرده است، در خواب حضرت زهرا (س) را مي‏بيند. به آن حضرت سلام مي‏دهد، امّا با بي‏اعتنايي آن بانوي پاك رو به رو مي‏شود. ميگويد: پدر و مادرم فدايت، چه كرده ‏ام كه از من اعراض مي‏كني؟! مي فرمايد: چون تو از زيارت فرزندم اعراض مي‏كني. ميگويد: من فرزندت را هر روز زيارت مي‏كنم. حضرت زهرا(س) مي‏فرمايد: پسرم حسين را زيارت مي‏كني، امّا پسرم عباس را كم زيارت مي‏كني. "

صلوات و سلام خدا و فرشتگانش بر همه ی پاکان این خاندان.